रे नववर्षा ये नेमाने

गणपतीची आरती

विठ्ठलाला पिणारा पाहिजे...

हाण त्याच्या टाळक्यात: नागपुरी तडका

ऊठ मर्दा ऊठ

आवळून घे मूठ

हाण त्याच्या टाळक्यात

पायामधला बूट

सत्तेपुढे शहाणपण

जेव्हा व्यर्थ जाते

माणुसकीचे लचके तोडून

लाचखोर खाते

पौरुषाच्या नशेचे, तेव्हा लाव दोन घूट

अन्

हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट

अन्यायाची सीमा जेव्हा

मर्यादेला लांघते

तुझे हक्क तुडवून

तिरडीवर बांधते

शेपटी तेव्हा खाली नको, वाघासारखा ऊठ

अन्

हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट

पोशिंद्याच्या छाताडावर

हरामींच्या मौजा

तेव्हा राज्य करतात

लुटारूंच्या फौजा

सत्ता आणि दलालांची, कर ताटातूट

अन्

हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट

माय तुझी बैलावाणी

राबराबून मेली

गल्लीमध्ये मुळं अन्

दिल्लीमध्ये वेली

अभयाने शोध घे, कोणी केली लूट

अन्

हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट

कवी: गंगाधर मुटे

ह्या गीताला मला अशी चाल सुचली.

चोरटा मुरारी - गौळण

मुटेसाहेबांच्या ह्या गवळणीची चाल कशी वाटतेय?


शिंके हा तोडी, माठ हा फ़ोडी
सांगा याला कोणी
कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥धृ०॥

शेला पागोटा काठी हातात
अवचित येवुनिया घुसतो घरात
खिडकी हा तोडी, काचा हा फ़ोडी
बांधा याला कोणी
कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥१॥

यमुनेचा चोरटा, मथुरा मुरारी
पकडाया जाता, होतो फ़रारी
चव हा चाखी, ओठ हा माखी
टांगा याला कोणी
कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥२॥

व्दारकेचा व्दाड, ऐकेना कुणाशी
अरविंद मागे लोणी, हरी चरणाशी
कमरेशी बांधा, पायाशी टांगा
कोंडा याला कोणी
कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥३॥

कवी: गंगाधर मुटे

इथे चाल ऐका.

गगनावरी तिरंगा... !

गंगाधर मुट्यांच्या ह्या भारताच्या तिरंगी ध्वजाबद्दलच्या  काव्यबद्ध भावना वाचून मलाही उचंबळून आले आणि त्यातच ही चाल सुचली...ऐकून सांगा..कशी वाटली ?

नाते ऋणानुबंधाचे.

मुटेसाहेबांचा रानमेवा हा काव्यसंग्रह नुकताच प्रकाशित झालाय त्याची संक्षिप्त बातमी खाली वाचा.

रानमेवा’ पुस्तक प्रकाशन

श्री संत गजानन महाराजांच्या पदस्पर्शाने पावन झालेल्या पुण्यनगरीत,शेगांव
येथे बुधवार दिनांक १० नोव्हेंबर २०१० रोजी ‘रानमेवा’ या गंगाधर मुटे लिखित पहिल्यावहिल्या काव्यसंग्रहाचे प्रकाशन सुप्रसिद्ध शेतकरी नेते मा. शरद जोशी यांच्या हस्ते संपन्न झाले.

श्रीयुत गंगाधर मुटे ह्यांचे हार्दिक अभिनंदन!

गंगाधर मुटे हे एकापेक्षा एक सरस काव्य रचत आहेत. ही त्यांची कविता नुकत्याच प्रकाशित झालेल्या ’मोगरा फुलला दिवाळी अंक २०१०’ मधील आहे.चाल लावताना सोयीसाठी म्हणून मी फक्त चारच द्विपदी निवडलेल्या आहेत. ही माझी अधिकृतपणे ८० वी रचना आहे.

नाते ऋणानुबंधाचे..!!

ऋणानुबंधाचे...... ते हक्क सांगताना
पुलकित होय अवनी, ओहळ रांगताना...!

का उठती रोमांच? अलगद स्पर्श होता
ते गगनही उल्हसित, मेघ पांगताना ....!

गम्य कसे गवसते? तृष्णा कोण जाणे
शहारते पाकळी, पतंग खेळताना ......!

अस्पर्श रक्षिलेला, जपुन जतन ठेवा
ते हृदयही कंपित, तार छेडतांना ......!

स्पर्श उत्कटतेचे, सख्यास बळ देते
तन्मय ती तनूही, स्वरूप चाळताना...!

फेकुनी दूर अभये, शाल काळोखाची
रजनी लेत लाली, भानू उगवताना...!

कवी: गंगाधर मुटे

चाल इथे ऐका.

श्री गणराया !...माझी ७५वी चाल.

गंगाधर मुट्यांनी ही गणेशाकडे भाकलेली करूणा मी चालबद्ध करतोय...ही महाजालावर ..म्हणजेच इथे चढवत असलेली माझी ७५वी चाल आहे. तशा शंभराच्यावर चाली लावून झालेत..पण आपल्यासारख्या रसिकांपुढे जाहीरपणाने मांडतोय अशी ही ७५वी चाल आहे...ऐकून सांगा चाल कशी आहे ते....
गंगाधर मुट्यांचे शब्द तर नेहमीप्रमाणेच चपखल आहेत...तेव्हा ऐका आता ही चाल.

ती स्वप्नसुंदरी

गंगाधर मुटे...एक गावाशी आणि मातीशी घट्ट नातं जोडलेला कवीमाणूस. शेतीशी निगडीत अशा ह्या मुटेसाहेबांनी कवितांमध्ये निरनिराळे विषय हाताळलेले आहेत.गजल,हजल,निसर्गकविता, वास्तववादी कविता,गावरान कविता अशा विविध प्रकारे त्यांनी अतिशय सुंदर अशा काव्यरचना केलेल्या आहेत..त्यांची ही एक बहारदार पण तितकीच वास्तववादी कविता पाहा.




सात खिडक्या पुरेशा मी झाकतो तरी
शिरते कशी कळेना ती स्वप्नसुंदरी

जोपासतो अशी ही आम्ही समानता
राधा,टिना,करीना बाजूस श्रीहरी

जोडे सजावटीला एसी-कपाट ते
भाजी-फ़ळास जागा, मात्र उघड्यावरी

मंगळ कह्यात आला, कक्षेत तारका
भैरू अजून खातो कांदा नि भाकरी

जिंकून मीच हरतो, ना जिंकतो कधी
तुमचा लवाद आहे, पंच तुमचे घरी

खेड्याकडून जावे शहराकडे जसे
आकार घटत चोळी, जाते सरासरी

शेती करून मालक होणेच मुर्खता
सन्मान मोल आहे कर अभय चाकरी

कवी: गंगाधर मुटे

चाल इथे ऐका.