सोबत: माझी चाल-शंभरी!

ही माझी शंभरावी चाल आहे.
क्रान्तिच्या ह्या गजलेला लावलेली चाल कशी वाटली ते ऐकून सांगा...मला कल्पना आहे की,ही चाल गजलेसारखी नाहीये...पण ह्या गजलेचा एकूण आशय लक्षात घेता मला ती चाल भैरवीच्या अंगाने आणि तीही संथगतीने असावी असे वाटले,म्हणून मी मुद्दाम ती तशी बनवलेय.



मी पुसट पुसट शब्दांचे अन्वयार्थ शोधत होते,
हातावरच्या मिटलेल्या रेषांना जोडत होते

केव्हाच संपली होती पुनवेची अल्लड गाणी,
अवसेचे दार बिचार्‍या चंद्राला रोखत होते

टाकून देववत नव्हते निर्माल्य ओंजळीमधले,
ताज्या स्वप्नांची परडी हातातुन सोडत होते

आजन्म चालला माझा हा खेळ विचित्रपणाचा,
तुटलेले जोडत होते, जुळले की तोडत होते!

"ती हरली आहे, आता शेवटचा घाला घालू"
ते दैव पाशवी माझे कोणाशी बोलत होते?

मायेच्या पाशामधली एकेक वीण सोडवली,
विरल्या आशेचे थडगे जाताना सोबत होते!

कवयित्री: क्रान्ति साडेकर
चाल इथे ऐका.