TIME PASS

नशिबात दु:ख हुकमी घेऊन मीच हरतो

ज्योतीस मालवूनी अंधार रोज करतो
झाले असह्य जगणे मी त्या यमास स्मरतो ..

आम्हास न्याय देवा देसी न तू कधीही
सुख धाडसी पळीभर दु:खात ऊर भरतो ..

शोधात का सुखाच्या सारे गमावले मी
दु:खास आपलेसे करुनी सदैव फिरतो ..

जो तो इथे असामी धुंदीत आपल्या का
गुंगीत वेदनेच्या मी एकटाच झुरतो ..

टपलेत येथ सारे दुसऱ्यास दु:ख देण्या
केव्हातरी सुखाला पाहुन मनात डरतो ..

का वेळ लागतो त्या जिंकावया सुखाला
नशिबात दु:ख हुकमी घेऊन मीच हरतो ..

कवी: विजयकुमार देशपांडे

मनात आले माझ्या जे...

.

सावलीचा नाही उरला....

बिंब!

रेशम रेशम लायो चुनरिया...

गझल!