ज्याचे त्याने घ्यावे...

समेट

सांग साजणा, गुपित आपुले किती कसे आवरू
तू दिसता का मनात फडफडते रे फुलपाखरू -

लाली चढते गाली, ओठी गीत बघे थरथरू
कंप अनामिक देही माझ्या, सांग कसा आवरू -

आठव नुसता मनात होता, मन लागे मोहरू
प्रत्यक्षातच समोर जर तू, किती मला सावरू -

पुरे चोरट्या गाठीभेटी, उघड उभयता करू
चल, सर्वांच्या साक्षीने रे, फेरे सात धरू .

कवी: विजयकुमार देशपांडे

तनुवेल

स्वातंत्र्यवीरांनी रचलेली ही एक शृंगारिक प्रेमकविता, आजच्या मटा इ-पुरवणीत सापडली आणि वाचता वाचता लगेच चाल सूचली ती अशी.

प्याला

गवळण!

किती काळ राहसी उभा विटेवरी रे ...!

फक्त एकदाच येऊन जा...