एकटी !

सुरुचि नाईक ही  एक मनस्वी कवयित्री. तिच्या कविता वाचतांनाच जाणवतं की त्यात एक लय आहे.
तिचीच ’एकटी’ ही कविता वाचल्यावर जी चाल सुचली ती ऐका.

मी एकाकी एकटी
सारेच परके मला
माझाच अबोला
करी बोलके मला

मी शून्य माझ्याविना
शून्यातही मीच मी
अस्तित्वाचा शोध माझ्या
शोधातही मीच मी

मी एकटी सुखाविणं सुखी
मी एकटी दु:खाविणं दु:खी
एकटीच मी, असे भाग्य माझे
सुखदु:खे माझ्याविना पोरकी

मी एकटी, विश्व एकटेच माझे
माझ्याच विश्वात माझी गीते
धुंदीत गाते मस्तीत गाणे
माझी माझ्यात मी अशी राहते

कवयित्री: सुरुचि नाईक

इथे चाल ऐका.

विठ्ठल उभा विटेवरी!

पाषाणभेद ह्या टोपण नावाने कविता लिहिणार्‍या सचिन बोरसेचा  हा छानसा  अभंग वाचून मला जी चाल स्फुरली ती ऐका.


विठ्ठल उभा विटेवरी
भक्ताचीये वाट पाही ||धृ||

पुंडलीक दावी भक्तां मार्ग
कर्म करता सुखवी भोग
भोळा भाव नको आव
न भूले बाह्यस्वरूप ||१||

नामजप करता विठ्ठल
अवघे हरपले भान
कोण विठ्ठल कोण भक्त
दोन्ही ब्रह्मस्वरूप ||२||

कवी: पाषाणभेद

चाल इथे ऐका.

नाते ऋणानुबंधाचे.

मुटेसाहेबांचा रानमेवा हा काव्यसंग्रह नुकताच प्रकाशित झालाय त्याची संक्षिप्त बातमी खाली वाचा.

रानमेवा’ पुस्तक प्रकाशन

श्री संत गजानन महाराजांच्या पदस्पर्शाने पावन झालेल्या पुण्यनगरीत,शेगांव
येथे बुधवार दिनांक १० नोव्हेंबर २०१० रोजी ‘रानमेवा’ या गंगाधर मुटे लिखित पहिल्यावहिल्या काव्यसंग्रहाचे प्रकाशन सुप्रसिद्ध शेतकरी नेते मा. शरद जोशी यांच्या हस्ते संपन्न झाले.

श्रीयुत गंगाधर मुटे ह्यांचे हार्दिक अभिनंदन!

गंगाधर मुटे हे एकापेक्षा एक सरस काव्य रचत आहेत. ही त्यांची कविता नुकत्याच प्रकाशित झालेल्या ’मोगरा फुलला दिवाळी अंक २०१०’ मधील आहे.चाल लावताना सोयीसाठी म्हणून मी फक्त चारच द्विपदी निवडलेल्या आहेत. ही माझी अधिकृतपणे ८० वी रचना आहे.

नाते ऋणानुबंधाचे..!!

ऋणानुबंधाचे...... ते हक्क सांगताना
पुलकित होय अवनी, ओहळ रांगताना...!

का उठती रोमांच? अलगद स्पर्श होता
ते गगनही उल्हसित, मेघ पांगताना ....!

गम्य कसे गवसते? तृष्णा कोण जाणे
शहारते पाकळी, पतंग खेळताना ......!

अस्पर्श रक्षिलेला, जपुन जतन ठेवा
ते हृदयही कंपित, तार छेडतांना ......!

स्पर्श उत्कटतेचे, सख्यास बळ देते
तन्मय ती तनूही, स्वरूप चाळताना...!

फेकुनी दूर अभये, शाल काळोखाची
रजनी लेत लाली, भानू उगवताना...!

कवी: गंगाधर मुटे

चाल इथे ऐका.

शाश्वत

क्रान्तिची, तिचं शब्दप्रभुत्त्व दाखवणारी, ही अजून एक सुंदर अशी काव्यरचना. माझ्या चालीतून तिने कवितेत व्यक्त केलेल्या भावना व्यक्त होताहेत का ते सांगा जरा.

खळाळते जलतरंग सुंदर
स्वरलहरींचे मोती उधळत
कणाकणातुन छेडित येती
स्वर्गीचे संगीत अनाहत

दुग्धधवल धारांचे नर्तन,
हिरवे-काळे कातळ उजळत
रुद्रजटेतिल गंगेसम ते
भव्य-दिव्य सौंदर्य अनवरत

हिमकण जैसे तुषार झेलुन
पर्णपाचुचे किरण चकाकत
इंद्रधनूची रंगसंगती
लेवुन वृक्षलताहि सुशोभित

अमोघ अस्त्रापरी कोसळे
तो घनघोर प्रपात अखंडित,
स्तंभित अन नि:शब्द उभी मी,
अशाश्वतातिल शाश्वत शोधत!

कवयित्री: क्रान्ति साडेकर

चाल इथे ऐका.

आज दिवाळी आली !

जयश्री अंबासकरने लिहिलेले हे नवे दिवाळीवरील काव्य वाचलं आणि जी चाल स्फुरली ती इथे देत आहे...जरूर ऐका.

पहिले चुंबन!

उल्हास भिडे ह्यांची ही कविता वाचल्यावर जी चाल सुचली ती आपल्यासमोर ठेवत आहे.

''वाटतो जरी प्रसन्न मी वरुन''

डॉक्टर कैलास गायकवाड ह्यांची ही सुंदर गजल वाचून जी चाल सुचली ती आपल्यासमोर सादर करत आहे...सोईसाठी फक्त चारच द्विपदी घेतलेल्या आहेत.

वाटतो जरी प्रसन्न मी वरुन,
दु:ख साचलेय आत भरभरुन

झाकले उघड कसे करायचे?
ठेवले बरेच आज आवरुन

जिंकली असंख्य सौख्यसाधने
डाव जीवनात सारखे हरुन

धूम अश्व दौडतो मनातला
मी तसाच बांधतो पुन्हा धरुन

पोहणे न ज्ञात जाहले मला
जीवनात मी तरी असे तरुन

शुष्क भावना......... तरी तुझ्या सवे,
घाम का फुटे उगाच दरदरुन?

गंध काय आज जाणले जरी,
दु:ख जाहले फुलास कुस्करुन

काळ यायची अवेळ जाहली
वाट पाहतो स्वतःस सावरुन

कवी: डॉ.कैलास गायकवाड

चाल इथे ऐका.