tag:blogger.com,1999:blog-55304022198372326332012-01-03T18:30:37.495+05:30मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.comBlogger1291100tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-6577239428895552342012-01-03T18:30:00.000+05:302012-01-03T18:30:37.508+05:30

भाग्यविधाते देशाचे आम्ही मराठी मराठी भाग्य असे आमचे हो आम्ही मराठी मराठी भक्तिरसात भिजवी वीररसात चेतवी श्रृंगाररसात रमवी करुणरसात आर्तवी नवरसात न्हाहवी ग्रन्थ संपदा मराठी भाग्य असे आमुचे हो आम्ही मराठी मराठी मुकुंद रायांची मराठी , ज्ञाना तुकयाची मराठी चक्रधरांची मराठी , नामा जनाईची मराठी दास तुकड्याची मराठी,सकल संतांची मराठी भाग्य असे आमचे हो, आम्ही मराठी मराठी शिवरायांची मराठी,

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-36044453048308457352011-12-04T22:09:00.001+05:302011-12-04T22:20:14.281+05:30

मज आठवते ते सारे तुजला आठवते का गं... मी तुला चिडवले कितीदा धरला न कधी तू राग... होते दैवाने लिहीले नशिबी अपुल्या हे नाते एकाच कुशीतुनी आलो आणि दूधही एकच होते तू भाऊ म्हणाली जेंव्हा हे धन्य जिणे झाले गं... तू खेळ मांडुनी बसता मी मोडुनी हासत होतो तू पुस्तक वाचत असता मी खोडी काढत होतो कधी प्रेमानेही मजवर ना हात उचलला तू गं... तू शाळेला निघताना मी दप्तर लपून ठेवी तू काही ना करताही

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-80453134831548530562011-11-11T08:48:00.000+05:302011-11-11T08:52:48.917+05:30

तुझ्या डोळ्यात म्हणे एक प्राणीसंग्रहालय जमलंय भीतीचा ससा नजरेची हरणं त्या दोन मासोळ्या शांत डोहातल्या ........ कसं काय ठेवतेस त्यांना पापण्यांच्या पिंज-यात की भुवयांच्या धाकात? त्यापेक्षा सोडत का नाहीस त्याना माझ्या अभयारण्यात? कवी: डॉ.अशोक ह्या गीताला मला अशी चाल सुचली.....                                   

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-26459235043734262112011-11-07T08:14:00.000+05:302011-11-07T08:16:47.550+05:30

"तुला माझी साथ आहे" शब्द, शब्दच राहतात, तेव्हा वेदना हेलावते, गोठतात नाजूक भावनाही! चेहरा शांत असला, तरी कोपरा दुखावलेला असतो- आतला!! फक्त असे कोपरे दुमडत जाऊन, मन संकुचित होऊ नये, इतकंच जपतेय.. शेवटी, मनाची 'परिटघडी' जितकी नीटनेटकी तितकाच आयुष्याला कोरेपणा....!! कवयित्री: बागेश्री देशमुख ह्या मुक्तछंद कवितेला वाचता वाचता चाल सुचली ती अशी....

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-17363111113452707892011-11-04T23:30:00.000+05:302011-11-04T23:30:38.591+05:30

आज मन नव तरंग,थिरकत मृदंग हर्ष उमंग, आनंद अन्तरंग॥ सजे रंगोली रंग रंग ये दीपावली आपके संगकवयित्री: प्रिती कोलेकरही छोटेखानी कविता मला अशी चालवावीशी वाटली.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-25420857901440219982011-09-10T15:52:00.000+05:302011-09-10T15:52:47.146+05:30

या मनाचं सालं काही, समजत नाहीजडंल कुणावर काही, उमगत नाहीलाल हिचे गाल कधीलांब तिचे केस कधीघारे हिचे डोळे कधीगोरा तिचा रंग कधीभावंल कुणाचं काय नेमच नाहीया मनाचं सालं काही समजत नाहीजाईल तिथं घात करीलदिसेल तिला डोळा मारीलही आली, धड-धड झालीचाल तिची तुडवून गेलीकुठं, काय, कधी होइल, नेमच नाहीया मनाचं सालं काही समजत नाहीआज पहा हिच्या प्रेमातउद्या पहा तिच्या नादातआज म्हणे "ही चांगली"उद्या म्हणे "तीच

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-57050907841443647382011-09-08T00:34:00.001+05:302011-09-08T01:06:01.117+05:30

गिरीजासुता गौरिगणेशा  नमन तव चरणी हे प्रथमेशा ||धृ|| करुणा तुझ्या विलसते नयनी  खुलतसे हास्य मधुर गजवदनी भवसागरी तारिसी विघ्नेशा ||१||  प्रभु मोरया मंगलमूर्ती  तव दर्शनाने जागत स्फूर्ती मज ज्ञान दे, वरदा, गुणेशा ||२|| कवयित्री: क्रांति साडेकर ह्या कवितेला मला सुचलेली चाल ऐका....अश्विनीच्या सुमधुर आवाजात!

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-54338234830558699342011-09-05T19:06:00.000+05:302011-09-08T01:06:18.740+05:30

एकदंत, वक्रतुंड रूप गोड गोजिरे तुंदिलतनू श्रीगणेश नृत्य करी साजिरे || धृ || ताल देतसे समीर, रुणझुणती घाग-या चंचल चपला उतरे पावलांत नाच-या सोनसाखळ्या चरणी, त्यांत जडविले हिरे तुंदिलतनू श्रीगणेश नृत्य करी साजिरे || १ || मनमोहक हावभाव, मूक तरी बोलके माय - तात गौरी-शिव पाहतात कौतुके गिरकी घेता गणेश, सकल विश्वही फिरे तुंदिलतनू श्रीगणेश नृत्य करी साजिरे || २ || सूर्य-चंद्र, गगन-धरा, गिरि-सागर

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-30795340904666693572011-08-18T23:01:00.001+05:302011-08-18T23:04:12.777+05:30

जगण्याचा हा अपुला हेतू पोटासाठी फक्त भाकरी दडवून स्वप्ने खिशात; धरतो संसाराची बरी चाकरी अतृप्तीतून तृप्ती शोधत उगा मधाचे बोट लावतो दो मिनिटांच्या शृंगारातून मला वाटते देव पावतो चौकटीतल्या पोकळीत मी उगीच जगतो, उगीच मरतो अमृत सोडून आयुष्यातील हलाहलाचा हिशेब करतो कवि: उमेश कोठीकर इथे चाल ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-61734903148889899132011-08-12T18:17:00.000+05:302011-08-12T18:17:29.437+05:30

तुज दशदिशा उरे मज काय ? रे चरण द्वय देवा तुझे केलास उशीर  जरी आजवरी तृप्त झालो हरी तुझ्या ठायी ! तुझ्याच कृपेने आलो इथवर ही माझी स्थावर मालमत्ता ! भेटूनि पावलो हे जगदिश्वरा आता त्वरा करा  येथून न्या  !कवि: सुरेश पेठे ह्या गीताला मला सुचलेली चाल ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-49830493918135115662011-08-07T17:35:00.000+05:302011-08-07T17:35:39.320+05:30

ऊठ मर्दा ऊठआवळून घे मूठहाण त्याच्या टाळक्यातपायामधला बूट सत्तेपुढे शहाणपणजेव्हा व्यर्थ जातेमाणुसकीचे लचके तोडूनलाचखोर खातेपौरुषाच्या नशेचे, तेव्हा लाव दोन घूटअन्हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट अन्यायाची सीमा जेव्हामर्यादेला लांघतेतुझे हक्क तुडवूनतिरडीवर बांधतेशेपटी तेव्हा खाली नको, वाघासारखा ऊठअन्हाण त्याच्या टाळक्यात, पायामधला बूट पोशिंद्याच्या छाताडावरहरामींच्या मौजातेव्हा राज्य

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-4898055267496185642011-07-28T19:14:00.000+05:302011-07-28T19:14:12.782+05:30

पिया प्यार भरी ये छुअन मोरे अंग अंग थिरकन बांधो बाहुपाश बंधन तुम्हे प्रीत मेरी अर्पण मुख लालिमा दमके कंचन रूप रंग निखरा कहे दर्पण हर्षित छेडित सुगन्धित सुमन पुलकित रोमांचित उल्हासित मन रंग तोरे रंगा ये कण कण साथ प्यार भरा, सुखमय जीवन किलकारियों से गूंजा घर आँगन कभी ख़त्म न हो ये सपन पिया प्यार भरी ये छुअन मोरे अंग अंग थिरकन बांधो बाहुपाश बंधन तुम्हे प्रीत मेरी अर्पण  कवयित्री: प्रिती कोलेकर

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-10011467229903989452011-07-28T18:16:00.004+05:302011-07-28T18:22:16.363+05:30

बा भगवंता तुला, सांग किती मी स्मरावे कसे कितीक द्यावे मी, आणखी पुरावे। नाम जपावे जपावे, मन जपमाळ व्हावे का पावशी न देवा तुझेच तुजला ठावे॥ कवयित्री: कामिनी केंभावी(श्यामली) ह्या चारोळीला मला सुचलेली चाल ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-53963552562649707382011-07-28T00:30:00.000+05:302011-07-28T00:30:23.459+05:30

शरीराचे जरी मिटती डोळे स्वप्नांचे ना मिटो कधीही स्वप्नांसाठी प्रीत चालते जन्मांची मग सप्तपदी ही मांडीवरती निजवून देती डोळ्यांसाठी स्वप्न माऊली पहाट होता रूप धारिती या देहाची जशी सावली हृदयामध्ये शिरतो साजण डोळ्यांमधूनी स्वप्नमिषाने रास रंगतो आठवणींचा स्पंदनझोका म्हणतो गाणे भिजल्या भिजल्या आठवणींचे स्वप्न पेरिती गुलाब नयनी कधी वाहती विरहाने अन जसे चांदणे डोळ्यांमधूनी प्रणयाचा हा स्पर्श लाभता

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-62668406556589775532011-07-23T00:26:00.003+05:302011-07-23T00:26:58.299+05:30

साहतो मी दु:ख देवा अजून किती साहु रे जाळशील अजून किती अजून किती रक्त रे..! संपु दे यात्रा माझी त्राण नाही राहिले प्रेत नुसते चालले हे प्राण तर केव्हांच गेले वेदना ही कोणती..? कि मेल्यावरी पण जाळते हि कोणती पेटली चिता ..? कि प्रेत माझे किंचाळते..!! कवि: चंद्रशेखर केशव गोखले ही कविता वाचून मला सुचलेली चाल ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-86627576686048011032011-07-22T23:35:00.000+05:302011-07-22T23:35:48.166+05:30

आपले गाणे पुन्हा गाऊन गेले;भेटले जे,ते चुना लावून गेले. हे फुकट आहे कळाले त्यांस जेव्हा,पोट भरलेले,तरी खाऊन गेले. विश्वसुंदर स्त्री करी अद्भूत किमया;आंधळे आले ,तिला पाहून गेले. मतलबी झालो इथे मी, काल जेव्हा;आप्त माझे पाठ मज दावून गेले. माफ केले पाप ते सारे तुझे मी;आसवांसमवेत जे वाहून गेले. पक्ष कसले?काय्?हे कळते न ज्यांना,आपला झेंडा इथे लावून गेले. जाहले 'कैलास' सारे सांगुनी पण,वाटते,'बोलायचे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-31136176915260449692011-07-22T23:09:00.000+05:302011-07-22T23:09:52.498+05:30

रामनाम जिथे अंतर्यामी वसे तिथे नांदतसे सुखशांती ऐश्या घरामध्ये नांदे सीताराम जिव्हाळा सप्रेम एकरूप गुरुराया तुझा असो आशीर्वाद आमुचे प्रमाद घाल पोटी गुरुराया तुझी काय वर्णू कीर्ती आमुची रे मती तोकडीच कवि: चंद्रशेखर केशव गोखले हे काव्य वाचून मला ही चाल सुचली...ऐका तर!

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-59982824355514413332011-07-07T16:12:00.001+05:302011-07-09T10:56:51.110+05:30

मनाच्या अवस्थाआसक्ती विरक्तीविठू तुझी भक्तीहेच सत्य || तुझ्या दर्शनाचाअहोरात्र ध्यासयेताजाता श्वासनाम जपे || नको नको झालामायेचा पसाराभौतिकाचा साराडामडौल || प्रपंच मी केलानेटकाच देवाआता तुझी सेवाहेच ब्रीद || तुवा सोपविलेकार्य पुरे होईनिजधामा नेईपांडुरंगा || कवयित्री: क्रान्ति क्रांतिचा हा अभंग वाचून मला तो चालवावासा वाटला...कसा तो ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-21002966183778215812011-06-11T09:16:00.000+05:302011-06-11T09:16:21.985+05:30

का पुन्हा पुन्हा हा जीव तिथे घुटमळतो? जणू प्राण पुन्हा हा शब्दातुन दरवळतो या शब्दांचे हे अजब लाघवी नाते हातास धरूनी मज समेस घेऊन येते कामिनीने लिहिलेली ही चारोळी वाचली आणि एक चाल सुचली...ती खाली ऐका. कवयित्री:कामिनी केंभावी(श्यामली)

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-50345380312765731442011-04-02T13:05:00.000+05:302011-04-02T13:05:55.366+05:30

कळ्यांना जागवूनी बोलले दव "उरे दो-चार घटकांचेच शैशव" प्रिये, तोरा गुलाबाचा असावा नि मोहाच्या फुलांचे धुंद आसव अता उमलावयाची वेळ झाली सख्याचे नादती बागेत पदरव मधाचे बोट आता खूप झाले उधाणू दे मधाचा मत्त अर्णव दवाचा स्पर्श अन्‌ चुंबन अलीचे कळी खुलते नि घडतो संगमोत्सव धुक्याच्या चादरीने फूल झाकी जणू उन्मीलितेचे तृप्त सौष्ठव जराही ना दुखवता फूल खुडणे असे याहून काही हस्तलाघव ? किती, 'भृंगा',

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-70931884457765669562011-02-12T14:27:00.000+05:302011-02-12T14:27:39.367+05:30

नररत्नांची खाण मराठी सदैव उन्नत मान मराठी अजिंक्य आहे आणि राहील भारतभूची 'जान' मराठी पक्ष्यांची ही साद मराठी कडे कपारी, नाद मराठी 'हर हर हर' डरकाळी फुटते विजयाचा अस्वाद मराठी लाजलाजिरी रात मराठी महाराष्ट्राची बात मराठी गवतांनाही भाले फुटती त्या हिरव्या कोंबात मराठी या मातीचा श्वास मराठी या दर्याचा न्यास मराठी या व्योमाच्या अणुरेणूतून वसते अमुची खास मराठी या दुर्गांची माळ मराठी कधी न तुटते नाळ

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-30767069109990211852011-02-10T16:27:00.001+05:302011-02-11T23:44:06.684+05:30

हाँ मैं शायद नहीं थी उन कतारों में आप की महफिल जहॉं सजी थी प्यारो में रात मुझे हसीं सपने दिखा गयी वैसे सुबह भरी हुवी थी तकरारो में कहो तो जान दे दू साबित करने प्यार अपना पर फिर तुम क्या पाओगे मुझे मजारों में आँख में आंसू, हंसी लबो पे अभिनय सीख लिया है अनेक किरदारों में क्या कभी कोई मुझको याद करे? क्या हुं मै कही किसी के विचारों में कवयित्री: प्रिती कोलेकर प्रितीची ही कविता वाचून मला अशी चाल

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-41390771636716014872011-02-06T18:10:00.001+05:302011-07-07T16:13:20.784+05:30

ती म्हणाली काल जेव्हा, "चालले", खोल या हृदयात उठली वादळे "येत नाही, तोच घाई जायची रीत कसली ही तुझी समजायची?" "सोड ना रे, वाट अंधारायची!" का तुला माझी असोशी ना कळे? खोल या हृदयात उठली वादळे "रंगते मन आजही भासामध्ये श्वास माळू दे जरा श्वासामध्ये" "अर्थ आहे या खुळ्या ध्यासामध्ये?" जाणतो, आशा तरी ना मावळे! खोल या हृदयात उठली वादळे "हात हाती राहु दे, सोडू नको, हास्य या ओठांतले मोडू नको!" "जीवनाची

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-50536048481662176702011-02-03T23:18:00.000+05:302011-02-03T23:18:22.742+05:30

सुरेश पेठेसाहेब अतिशय सुंदर सुंदर चित्र रोज काढत असतात आणि ती तुम्हा आम्हाला पाहायलाही मिळतात. त्यांनी आपल्या चित्रांचा संग्रह फेसबुकवर चढवलेला आहे. इथे नमुन्यासाठी एक चित्र जोडलंय..बाकीची चित्र आपण ह्या दुव्यावर पाहू शकता. ह्या चित्रसंग्रहासाठी त्यांनी एक चारोळी लिहिलेय..तिला जी चाल सुचली ती आपल्याला खाली ऐकता येईल. जलरंगातील आहे, मुशाफिरी इकडले - तिकडले. पहा तरी आवडले तर, सांगा आवडले नाही

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-1247482991012137072011-02-01T22:31:00.000+05:302011-02-01T22:31:04.024+05:30

सौ. अलका चित्तरंजन पटवर्धनांच्या ह्या चित्रातली चारोळी वाचून मला सुचलेली चाल इथे ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-75192013443470702342011-01-14T18:17:00.000+05:302011-01-14T18:17:43.343+05:30

क्रान्तिच्या ह्या गजलेला मला सुचलेल्या दोन चाली ऐका.(चाल क्रमांक १०३) टाळले सार्‍या दिशांनी सांगणे माझे आणि झाकोळून गेले चांदणे माझे हारला तो डाव, त्याची चूक ही नाही, चूक होती डाव त्याचा मांडणे माझे! ऐन मध्यान्हीच गेला सूर्य अस्ताला, त्या क्षणाला सिद्ध झाले थांबणे माझे जाणत्यांनी जाणले नाही, न जाणे का? जाणिवांचा उंबरा ओलांडणे माझे! मी तुला भेटून येताना मुकी होते रात्र माझी, चंद्र माझा,

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-51660167878559679542011-01-13T21:52:00.001+05:302011-01-13T22:32:39.144+05:30

उमेश कोठीकरची ही अजून एक प्रणयी रचना वाचून चाल सुचली ती ऐका.(चाल क्रमांक १०२) भिजून यावा गंधित वारा, लाजत यावी रात्र जराशी तुझ्या मनातील गूज कळावे, मला धरावे असे उराशी तुझ्यातले माझ्यात मिळावे, फक्त श्वास श्वासांचे यावे ओठांच्या या मिठीत न कळे, काय बोलले कोण कुणाशी? डोळ्यांमधले शब्द कळावे, लज्जेचे हे बंध गळावे स्पर्शाआधी उमलून यावी, गर्द गुलाबी लाज जराशी अंतर व्याकुळ मिटून जावे,एक होऊनि

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-78703665732904935632011-01-12T23:51:00.000+05:302011-01-12T23:51:49.253+05:30

उमेश कोठीकरच्या ह्या गुलाबी ’धुंदी’ला लावलेली ही चाल ऐका.(चाल क्रमांक १०१) नव्या वर्षातली ही माझी पहिलीच चाल आहे. डंखता मग ओठ ओठी मी गुलाबी नाहतो पाहतो मग, पाहतो जे ते गुलाबी पाहतो तू अशी अन मोगरा हा आग गंधित लावतो धावतो मग देह सारा रिक्त होण्या धावतो धुंदते लावण्य जेंव्हा स्वर्ग देही पाहतो दाहतो मग ओठ होण्या देह माझा दाहतो तो शहारा तृप्त अन अतृप्त मी का वागतो? मागतो मग मी पहाटे तो शहारा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-40750229444761475592010-12-31T15:30:00.001+05:302010-12-31T15:36:04.970+05:30

पाषाणभेदने रचलेली ही पालीच्या बल्लाळेश्वराची आरती त्याच्या विनंतीवरून मी गायलेली आहे....पारंपारिक चाल असल्यामुळे माझे असे ह्यात काहीही योगदान नाहीये. जयदेव जयदेव जय पालीश्वरा हो, देवा बल्लाळा आरती ओवाळीतो  तुजला बल्लाळा जयदेव जयदेव || ध्रु || देऊळ मोठे तुझे चौसोपी दगडी असे आत मुर्ती शेंदरी उघडी समोर घंटा भव्य खांब लाकडी वर्णावया  रुप, बुद्धी तोकडी || १ || देवा तुझा निवास 'पाली’च्या गावी

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-49108134576725944282010-12-30T19:32:00.000+05:302010-12-30T19:32:36.194+05:30

ही माझी शंभरावी चाल आहे. क्रान्तिच्या ह्या गजलेला लावलेली चाल कशी वाटली ते ऐकून सांगा...मला कल्पना आहे की,ही चाल गजलेसारखी नाहीये...पण ह्या गजलेचा एकूण आशय लक्षात घेता मला ती चाल भैरवीच्या अंगाने आणि तीही संथगतीने असावी असे वाटले,म्हणून मी मुद्दाम ती तशी बनवलेय. मी पुसट पुसट शब्दांचे अन्वयार्थ शोधत होते, हातावरच्या मिटलेल्या रेषांना जोडत होते केव्हाच संपली होती पुनवेची अल्लड गाणी, अवसेचे दार

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-23543573021211399662010-12-29T21:43:00.000+05:302010-12-29T21:43:07.714+05:30

जयश्रीची ही गजल वाचून मला सुचलेली चाल ऐका. चाल क्रमांक ९९ पाऊस कालचा तो छळतो अजूनही का जाळून काळजाला झरतो अजूनही का ही रात्र चिंब ओली, आभाळ फाटलेले मी कोरडा तरीही, उरतो अजूनही का तन पावसात भिजले, मन आठवात न्हाले देहात मात्र वणवा, जळतो अजूनही का होती अशीच ओली, ती रात्र वेदनांची उघडून त्याच जखमा, जगतो अजूनही का पाऊस मित्र माझा, मैत्रीस जागणारा विरहात मात्र ऐसा, छळतो अजूनही का आभाळ मुक्त झाले

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-20361183052329643722010-12-29T18:26:00.002+05:302010-12-29T18:30:39.297+05:30

राघवची कविता वाचताक्षणीच आवडली आणि सहजपणाने चाल उलगडत गेली. सोईसाठी काही निवडक ओळीच घेतलेत. ही आहे चाल क्रमांक ९८ मन उगाच धावतं..कशापाठी वेडावतं! जसं लहानगं मूल प्रतिबिंबास धरतं.. मन उगाच उदास..सदा रुसल्याचा भास! जशी कोकीळाची साद अन्‌ नुसताच त्रास!! मन उगाच निस्तब्ध..काळजाचा थरकाप.. जसा स्तब्ध पाण्यावर, उठे तरंग..अश्राप! मन उगाच तत्वज्ञ, करी अनंत विचार.. जशी अळवाच्या पानी मोतियाची थरथर! मन

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-48819707861329995172010-12-25T08:56:00.000+05:302010-12-25T08:56:41.718+05:30

जयश्रीची ही गजल वाचून मला ही चाल सुचली.सोईसाठी काही निवडक द्विपदी घेतलेत. का बंध रेशमाचे जुळले कधीच नाही चित्रात रंग माझ्या भरले कधीच नाही त्या सावळ्याच होत्या रात्री फिरून माझ्या देहात चांदणे मग फुलले कधीच नाही बरसात ही सुरांची तव मैफ़लीत होते मज त्या सरींत भिजणे जमले कधीच नाही डोळ्यात जागलेल्या रात्री कितीक माझ्या स्वप्नात भेटणे तुज सुचले कधीच नाही जखमा दिल्या जगाने, बुजल्या तशाच सा-या का

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-6284511730677446482010-12-23T08:14:00.000+05:302010-12-23T08:14:22.116+05:30

कामिनी फडणीस-केंभावी उर्फ श्यामलीची ही काव्यरचना वाचून मला सुचलेली चाल ऐका. स्पंदनात घुमते मुरली दरवळतो ऋतू एकांती ना चौकट याला... कसली ही कुठली दुनिया असली? लडिवाळ दिशा बोलती फुलपान सवे गुणगुणती ही कसली भाषा... इथली? ही कुठली दुनिया असली? हा कसला अजब जिव्हाळा? मन फुलते; पाणी डोळा ही ओढ कशी... आगळी? ही कुठली दुनिया असली? कवयित्री: कामिनी फडणीस-केंभावी(श्यामली) चाल इथे ऐका

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-83556747427751680442010-12-23T08:00:00.000+05:302010-12-23T08:00:58.562+05:30

पाषाणभेद ह्याने लिहिलेल्या हा गुरुदत्तांच्या आरतीची चाल ऐका. आर्त विनवणी करू गुरूदत्ताची ब्रह्मा विष्णू महेशाची आर्त विनवणी करू गुरूदत्ताची ||ध्रू|| ब्रह्मदेव सृष्टी रचितो श्रीविष्णू पालन करितो महेश संहार करी, पुनर्निर्मितीसाठी आर्त विनवणी करू गुरूदत्ताची ||१|| शंख चक्र कमंडलू धरीले हाती खांद्यावरी झोळी, भस्म असे माथी देवा दत्ता भिक्षा घ्या गरीबाघरची आर्त विनवणी करू गुरूदत्ताची ||२|| जटाजूट

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-88316258715064832962010-12-19T18:44:00.001+05:302011-09-14T15:12:13.240+05:30

उमेश कोठीकरची ही निसर्गरम्य कविता वाचली आणि ही चाल सुचली. धारित्रीच्या स्वयंवराला, मेघ बरसती असे निरंतर या मातीतून मोती येतील, हा सृष्टीचा कुठला मंतर? मेघपंख हे निळे लावूनी, या वार्‍याचे गीत गाऊनी बरसून जाऊ पंखांसमवे, विहरत आपण असे दिगंतर आठवणींचे श्वास असू दे, निकट तुझा आभास असू दे मिटवून टाकू थरथरणार्‍या, श्वासांचे हे उत्कट अंतर मृदगंधाला अंगी भिनू दे, हिरवे हिरवे हृदय होऊ दे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-47985391019403847312010-12-12T14:32:00.000+05:302010-12-12T14:32:47.110+05:30

जयश्रीच्या ह्या सहज-सोप्या शब्दांना मी अशी चाल लावली.... काहीतरी खुपतंय, सलतंय आत कुठंतरी खोलवर दुखतंय आज उगाच गहिवर, आवंढा घशात कोंडलेला श्वास, सैरभैर मनात मन कसं पिसं झालंय आज कुठतरी खोलवर दुखतंय आज पापण्यांची होते झालर ओली रडवेली होते देहाची बोली कबुली कशाची द्यावी आज कुठतरी खोलवर दुखतंय आज सयींचं व्याकुळ, आठव मोहळ उरात कल्लोळ, मौनाचं वादळ कोरडा श्रावण, भिजवे आज कुठतरी खोलवर दुखतंय आज

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-17700813423041557922010-12-10T19:35:00.000+05:302010-12-10T19:35:23.608+05:30

उमेश कोठीकरच्या ह्या कवितेतला पाऊस पाहून मलाही बरसावंसं वाटलं. ;) ह्या कवितेला सुचलेली चाल ऐकून सांगा ,कितपत आवडली ते. भेगाळ या धरेच्या, शिरतो तनात पाऊस मृदगंध भिनवितो, हसतो फुलांत पाऊस हिरवाच ढंग सगळा, हिरवी वसुंधरा ही हिरवेच कोंब येती, हिरव्या दिशांत पाऊस का आस ही फिटेना, का चिंब मी भिजेना? ही भूक जागवितो, कसली तनात पाऊस? हा मोर का विभोर, अतृप्त का चकोर? हे थेंब आठवांचे, स्त्रवतो

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-13945000595486023022010-12-10T10:36:00.001+05:302010-12-11T09:56:02.635+05:30

मुटेसाहेबांच्या ह्या गवळणीची चाल कशी वाटतेय? शिंके हा तोडी, माठ हा फ़ोडी सांगा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥धृ०॥ शेला पागोटा काठी हातात अवचित येवुनिया घुसतो घरात खिडकी हा तोडी, काचा हा फ़ोडी बांधा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥१॥ यमुनेचा चोरटा, मथुरा मुरारी पकडाया जाता, होतो फ़रारी चव हा चाखी, ओठ हा माखी टांगा याला कोणी कान्हा रे माझ्या माठात नाही लोणी... ॥२

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-90544389218277523522010-12-09T10:48:00.000+05:302010-12-09T10:48:53.070+05:30

मिलिंद फणसेंची ही अर्थवाही गजल वाचताच जी चाल स्फुरली ती ही अशी... नि:शब्द होत गेलो, कणसूर होत गेलो तेव्हा कुठे जगाला मंजूर होत गेलो ठिणग्या विझून गेल्या, जमले न पेट घेणे केवळ जरा धुमसलो अन्‌ धूर होत गेलो धारा न अमृताच्या वळल्या फिरून मागे जो ओसरून गेला तो पूर होत गेलो झाल्यात पोसलेल्या जळवा कशा टपोर्‍या माझीच चूक आहे, मी ऊर होत गेलो स्मरणातुनी जगाने पुसले असे मला की वैधव्यग्रस्त भाळी सिंदूर

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-29064063970055139412010-12-09T09:33:00.000+05:302010-12-09T09:33:16.052+05:30

क्रांतीची अजून एक सुंदर आणि तरल अशी ही कविता वाचली आणि चाल सुचली ती अशी.... अंतराळ हा तुझाच, पंख तुला स्वप्नांचे चंद्रबिंब प्रतिभेचे, तारांगण शब्दांचे ॥ या विशाल अंबरात उंच उंच विहरत जा, साद देतसे दुरून आमंत्रण पक्षांचे ॥ वाजते दिशांमधून मंद धून वार्‍याची, इंद्रधनू गुणगुणते भावगीत रंगांचे ॥ संथ या जलाशयात नाव बुडे किरणांची, भांडारच जणु लुटले कुणि सुंदर रत्नांचे ॥ पंखांवर नभ तोलुन

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-50581153606357058162010-12-08T12:09:00.000+05:302010-12-08T12:09:13.905+05:30

राघव उर्फ राहुल पाटणकरची ही आर्त रचना वाचून मला चाल सुचली ती अशी... जरी व्यक्त होती मनी आर्त गाणी.. तुला ना कळे लोचनांची कहाणी.. नदी-सागराची घडे भेट साधी.. तरी, अंतरी, छेडते सूर आधी! शब्दांविना बोलते मूकवाणी.. तुला ना कळे लोचनांची कहाणी.. कधी भासती, भास झाले खरे हे! कधी श्वास माझा उगा अडखळे रे!! सुखाची दरी, ही अशी जीवघेणी.. तुला ना कळे लोचनांची कहाणी.. नको रे असा दूर जाऊ सख्या तू..

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-74457002761739597502010-12-07T19:47:00.000+05:302010-12-07T19:47:08.117+05:30

ही गुलजारची गजल वाचली आणि जी चाल सुचली ती ही अशी.... हाथ छूटे भी तो रिश्ते नहीं छोड़ा करते वक़्त की शाख़ से लम्हें नहीं तोड़ा करते जिस की आवाज़ में सिलवट हो निगाहों में शिकन ऐसी तस्वीर के टुकड़े नहीं जोड़ा करते शहद जीने का मिला करता है थोड़ा थोड़ा जाने वालों के लिये दिल नहीं थोड़ा करते लग के साहिल से जो बहता है उसे बहने दो ऐसी दरिया का कभी रुख़ नहीं मोड़ा करते - रचनाकार: गुलज़ार

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-57987215780364063862010-12-03T19:43:00.000+05:302010-12-03T19:43:10.160+05:30

गंगाधर मुट्यांच्या ह्या भारताच्या तिरंगी ध्वजाबद्दलच्या  काव्यबद्ध भावना वाचून मलाही उचंबळून आले आणि त्यातच ही चाल सुचली...ऐकून सांगा..कशी वाटली ? गगनावरी तिरंग्या फ़डकत असेच जावे ओलांडुनी नकाशे तू ब्रह्मस्थान घ्यावे ….!! तू प्राण भारताचा, शक्ती ध्वजा-पताका संगे हिमालयाला येण्यास मार हाका समवेत घे सह्याद्री, मेरूस ये म्हणावे ओलांडुनी नकाशे तू ब्रह्मस्थान घ्यावे ….!! साथीस ब्रह्मपुत्रा,

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-66690165314139964132010-12-03T18:36:00.002+05:302010-12-04T13:48:39.348+05:30

उमेश कोठीकरची ही स्वप्नाळू कविता वाचली आणि जी चाल सुचली ती ऐका...पाहा आवडतेय का? (काही निवडक कडवीच घेतलेत चाल लावण्यासाठी) चंद्र ल्यावा या ललाटी, स्वप्न जे घडलेच नाही तू सखा बनलाच नाही , मी सखी झालेच नाही येउनी हलकेच मागे, तू मला बाहूत घ्यावे मी रूसावे; मी भिजावे, मी असे जगलेच नाही! रात्रमदीरा ती भिनावी, ही तनू कैफात न्हावी सूर अपुल्या अंतरीचे, का कधी जुळलेच नाही? कोरड्या अधरांपरी हा, देह

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-23099974267893951522010-12-02T09:06:00.000+05:302010-12-02T09:06:35.504+05:30

सुरुचि नाईकची ही भावविभोर कविता वाचून सुचलेली चाल ऐका. आठवते मग उगाच काही ध्यानी मनी ही नसताना नदी तीरावर भणभण वारा उगाच हळवा होताना... स्मरते मग ती ओली माती बोटांमधून सुटणारी आणि कुठेशी खिळून राहते पदराने हळू टिपताना आठवते मग उगाच काही ध्यानी मनी ही नसताना नुरते मग मज भान कशाचे नदीतीराच्या त्या खडकावर जिथून पाहिले लहरींमधले बिंब तुझे विरघळताना आठवते मग उगाच काही ध्यानी मनी ही नसताना कवयित्री

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-10987382664726204182010-11-21T17:54:00.000+05:302010-11-21T17:54:11.529+05:30

सुरुचि नाईकने लिहिलेला हा अभंग वाचला आणि क्षणभर असं वाटलं की हा अभंग कुण्या संतांचा आहे की काय? पण नाही..खुद्द तिनेच हा अभंग लिहिलाय...इतकी प्रासादिक रचना पाहून तिला चालही सुचली...तीही अगदी साधी आणि पारंपारिक. वेढले रे मन गूढ काळोखात तेजोदीप आत लाभो तुझा खोल अंतरात कासावीस भान चरणी तुझ्या ध्यान रुजवी माझे कोणती वादळे पाहतात वाट तुझा दे रे हात माझ्या हाती तुझी माया राहो माझ्या पदरात तूझ्या

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-3672018361952832292010-11-21T09:25:00.000+05:302010-11-21T09:25:41.010+05:30

सुरुचि नाईक ही  एक मनस्वी कवयित्री. तिच्या कविता वाचतांनाच जाणवतं की त्यात एक लय आहे. तिचीच ’एकटी’ ही कविता वाचल्यावर जी चाल सुचली ती ऐका. मी एकाकी एकटी सारेच परके मला माझाच अबोला करी बोलके मला मी शून्य माझ्याविना शून्यातही मीच मी अस्तित्वाचा शोध माझ्या शोधातही मीच मी मी एकटी सुखाविणं सुखी मी एकटी दु:खाविणं दु:खी एकटीच मी, असे भाग्य माझे सुखदु:खे माझ्याविना पोरकी मी एकटी, विश्व एकटेच माझे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-66176747180177895392010-11-12T21:26:00.000+05:302010-11-12T21:26:25.028+05:30

पाषाणभेद ह्या टोपण नावाने कविता लिहिणार्‍या सचिन बोरसेचा  हा छानसा  अभंग वाचून मला जी चाल स्फुरली ती ऐका. विठ्ठल उभा विटेवरी भक्ताचीये वाट पाही ||धृ|| पुंडलीक दावी भक्तां मार्ग कर्म करता सुखवी भोग भोळा भाव नको आव न भूले बाह्यस्वरूप ||१|| नामजप करता विठ्ठल अवघे हरपले भान कोण विठ्ठल कोण भक्त दोन्ही ब्रह्मस्वरूप ||२|| कवी: पाषाणभेद चाल इथे ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-63998914732505309112010-11-12T17:17:00.001+05:302010-11-12T17:37:00.769+05:30

मुटेसाहेबांचा रानमेवा हा काव्यसंग्रह नुकताच प्रकाशित झालाय त्याची संक्षिप्त बातमी खाली वाचा. रानमेवा’ पुस्तक प्रकाशन श्री संत गजानन महाराजांच्या पदस्पर्शाने पावन झालेल्या पुण्यनगरीत,शेगांव येथे बुधवार दिनांक १० नोव्हेंबर २०१० रोजी ‘रानमेवा’ या गंगाधर मुटे लिखित पहिल्यावहिल्या काव्यसंग्रहाचे प्रकाशन सुप्रसिद्ध शेतकरी नेते मा. शरद जोशी यांच्या हस्ते संपन्न झाले. श्रीयुत गंगाधर मुटे ह्यांचे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-63904231981152982742010-11-09T15:58:00.000+05:302010-11-09T15:58:25.180+05:30

क्रान्तिची, तिचं शब्दप्रभुत्त्व दाखवणारी, ही अजून एक सुंदर अशी काव्यरचना. माझ्या चालीतून तिने कवितेत व्यक्त केलेल्या भावना व्यक्त होताहेत का ते सांगा जरा. खळाळते जलतरंग सुंदर स्वरलहरींचे मोती उधळत कणाकणातुन छेडित येती स्वर्गीचे संगीत अनाहत दुग्धधवल धारांचे नर्तन, हिरवे-काळे कातळ उजळत रुद्रजटेतिल गंगेसम ते भव्य-दिव्य सौंदर्य अनवरत हिमकण जैसे तुषार झेलुन पर्णपाचुचे किरण चकाकत इंद्रधनूची रंगसंगती

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-34967306771123621582010-11-06T10:36:00.000+05:302010-11-06T10:36:43.562+05:30

जयश्री अंबासकरने लिहिलेले हे नवे दिवाळीवरील काव्य वाचलं आणि जी चाल स्फुरली ती इथे देत आहे...जरूर ऐका. कवयित्री: जयश्री अंबासकर चाल इथे ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-21890487405981575662010-11-01T21:56:00.000+05:302010-11-01T21:56:19.153+05:30

उल्हास भिडे ह्यांची ही कविता वाचल्यावर जी चाल सुचली ती आपल्यासमोर ठेवत आहे. अधीरतेने आज गायिले, थरथरणार्‍या अधरद्वयाने शृंगाराच्या मैफिलीतले, पहिले वहिले गीत मुक्याने सर्वांगी मोहरला काटा, गात्री गात्री गोड शहारे घुसमटलेल्या श्वासांमधुनी, सतार मनी झिनि झिनि झंकारे अमृत गोडी अनुभवण्याचे, भाग्य प्रथम अधरांस लाभता असूयेने हिरमुसून रसना, करी शब्द ना धरी मौनता या ओठांना त्या ओठांचे, शब्दाविण

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-32228979573606441552010-10-15T18:07:00.001+05:302010-10-15T18:12:51.208+05:30

डॉक्टर कैलास गायकवाड ह्यांची ही सुंदर गजल वाचून जी चाल सुचली ती आपल्यासमोर सादर करत आहे...सोईसाठी फक्त चारच द्विपदी घेतलेल्या आहेत. वाटतो जरी प्रसन्न मी वरुन, दु:ख साचलेय आत भरभरुन झाकले उघड कसे करायचे? ठेवले बरेच आज आवरुन जिंकली असंख्य सौख्यसाधने डाव जीवनात सारखे हरुन धूम अश्व दौडतो मनातला मी तसाच बांधतो पुन्हा धरुन पोहणे न ज्ञात जाहले मला जीवनात मी तरी असे तरुन शुष्क भावना......... तरी

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-79111817577886188012010-09-20T06:45:00.001+05:302010-09-20T06:46:51.105+05:30

गंगाधर मुट्यांनी ही गणेशाकडे भाकलेली करूणा मी चालबद्ध करतोय...ही महाजालावर ..म्हणजेच इथे चढवत असलेली माझी ७५वी चाल आहे. तशा शंभराच्यावर चाली लावून झालेत..पण आपल्यासारख्या रसिकांपुढे जाहीरपणाने मांडतोय अशी ही ७५वी चाल आहे...ऐकून सांगा चाल कशी आहे ते.... गंगाधर मुट्यांचे शब्द तर नेहमीप्रमाणेच चपखल आहेत...तेव्हा ऐका आता ही चाल. श्री गणराया कृपावंत व्हावे श्री गणराया भूलचूक माझी हृदयी धराया ॥धृ॥

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-80460858524847612012010-08-04T22:21:00.001+05:302010-08-04T23:43:27.127+05:30

गंगाधर मुटे...एक गावाशी आणि मातीशी घट्ट नातं जोडलेला कवीमाणूस. शेतीशी निगडीत अशा ह्या मुटेसाहेबांनी कवितांमध्ये निरनिराळे विषय हाताळलेले आहेत.गजल,हजल,निसर्गकविता, वास्तववादी कविता,गावरान कविता अशा विविध प्रकारे त्यांनी अतिशय सुंदर अशा काव्यरचना केलेल्या आहेत..त्यांची ही एक बहारदार पण तितकीच वास्तववादी कविता पाहा. सात खिडक्या पुरेशा मी झाकतो तरी शिरते कशी कळेना ती स्वप्नसुंदरी जोपासतो अशी ही

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-65263712043079062692010-07-24T14:17:00.001+05:302010-08-01T00:15:24.927+05:30

राजेश घासकडवी ह्यांची ही तरल भावना व्यक्त करणारी कविता वाचा....कविता वाचता वाचताच तिची चालही अलगदपणे उलगडत गेली. कशी ते ऐका...... उजव्या बाजुस गजबजणारी तीच गाज घुमते अरबी हा तोच किनारा फिरतो मी ।।धृ।। दगडावरती झोकुन सारे वार्‍यामनिचे गुपित खारे लेउन लाटा उधळण करती तीच तुषारांची धुंदी ।।१।। तोच दिवस त्या महिन्याचाही तोच कोन त्या किरणांचाही परंतु पृथ्वी सूर्याभवती व्यर्थ फेर फिरली काही ।।२।।

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-45930718893853935312010-07-22T11:49:00.000+05:302010-07-22T11:49:00.573+05:30

क्रान्तिची ही अजून एक आशयघन कविता वाचा...त्यानंतर मला सुचलेली चालही ऐका. आज अचानक जागी झाली कधीतरी निजलेली  गाणी सांजवात होऊन तेवली मनातली विझलेली गाणी || दबले, बुजले, घुसमटलेले सूर विजेसम  लख्ख चमकले, घन बरसावे तशी बरसली कंठातच थिजलेली गाणी || भुरभुरता पाऊस कोवळा संध्यारंगातून  झिरपला, किरणांच्या छायेत उतरली थेंबांवर सजलेली गाणी || नवथर मातीच्या ओलेत्या देहाच्या परिमलात घुमली, दरवळली अन 

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-78269888803507131732010-07-21T23:40:00.000+05:302010-07-21T23:40:35.432+05:30

जयपाल ह्यांची ही साधी सोपी अशी रचना वाचून मला जी चाल सुचली ती ऐका. पावसाच गाणं मातीच न्हाणं माझ समुद्र होण अंतरंगी ओला पक्षी हिरवी नक्षी मी एक साक्षी अंतरंगी चींब सर ओली थरथर अधिर हे अधर अंतरंगी उठे उधाण नुरे देहभान मन हे तुफान अंतरंगी झाकल्या खुणा उघड्या पुन्हा घडे काय गुन्हा? अंतरंगी कवि: जयपाल चाल इथे ऐका

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-13751642547623735342010-07-21T20:57:00.000+05:302010-07-21T20:57:50.581+05:30

आजच्या आषाढी एकादशीच्या निमित्ताने क्रान्तिने रचलेल्या ह्या अभंगाला मी चाल लावलेय...ऐकून पाहा आणि आवडली/नावडली तर तेही सांगा. अरूपाचे रूप | श्रीहरी स्वरूप पाहता तद्रूप | जीव होई भक्तांचियासाठी | चंद्रभागेकाठी उभा जगजेठी | पंढरीत दीनांचा कैवारी | सावळा मुरारी संकटात तारी | पांडुरंग भाव तेथे देव | नांदतो सदैव कैवल्याची ठेव | अंतरात मायबाप, भ्राता | तूच सखा, त्राता रुक्मिणीच्या कांता | दे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-63040626340429022792010-02-26T19:18:00.003+05:302010-03-12T10:01:07.068+05:30

तुषारची ही हिंदी कविता...हिलाही चाल लावलेय. बघा आवडतेय का ? पार इस बारिश के है सखी तेरा डेरा कडकती है बिजली और धडकाती है मन मेरा - चेहरे की मधुरिमा आईने पार छाई फूल बालों में सजाया जिन्दगी महकाई घाव काजल का लगे पलकों पे कितना प्यार पार इस बारिश के है सखी तेरा डेरा - थाम लो अब आह को ऑंसूओं थम जाओ ना रे ना रे ना सखी ऐसे भी मुरझाओ गीत मनका मुस्कुराए होठों पर अब मेरा पार इस बारिश के

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-10654730928800885502010-02-26T08:06:00.002+05:302010-09-14T22:40:39.490+05:30

स्वातंत्र्यवीर सावरकरांनी अंदमानातील कारावासात तिथल्या भिंतीवर ’कमला’ नावाचे खंडकाव्य लिहिले. ते लिहिण्यासाठी त्यांना कागद-पेन/पेन्सिल मिळाले नाही...म्हणून त्यांनी ते भिंतीवर लिहिले असा इतिहास आहे. ह्या कवितेत लोककवी मनमोहन नातू ह्यांनी त्यामागची कल्पना मांडलेली आहे. ती आपण इथे जास्त विस्तृतपणे वाचू शकाल. ही कविता वाचली आणि जी चाल सहजपणाने सुचली ती इथे आपल्याला ऐकता येईल. मी मुक्तांमधला मुक्त,

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-3205158154716285142010-02-24T11:40:00.001+05:302010-02-24T12:15:33.784+05:30

तुषार जोशीच्या ह्या कवितेला सुचलेली एक झटपट चाल ऐका. जागलं पाहिजे आता कंटाळा खूप झाला कामाला लागलं पाहिजे स्वप्नांच्या पूर्तीसाठी आता जागलं पाहिजे मला जमत नाही म्हणून आता चिडायचं नाही माझं कसं होईल असं म्हणत कुढायचं नाही कमकुवत शब्दांना पुरून टाकलं पाहिजे स्वप्नांच्या पूर्तीसाठी आता जागलं पाहिजे येत नाही तिथे तिथे प्रयत्न करीन म्हणायचं सर्व अडचणींना अगदी पुरून उरायचं

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-31480767814273453302010-02-11T19:02:00.001+05:302010-02-11T19:09:17.873+05:30

जयश्रीची ही नवी गजल वाचली  आणि त्यातल्या मला आवडलेल्या  काही निवडक द्विपदींचा समावेश करून  त्यांना लावलेली चाल ध्वनिमुद्रित केली. ऐकून सांगा  कशी वाटते. नको आणखी फुलणे नव्याने नको आणखी उमलून मिटणे नको आणखी घायाळ व्हावे पुन्हा मीच का इष्कात झुरणे नको आणखी गंधात न्हालो तुझ्या साजणी निशिगंध चाफे नको आणखी येणे तुझे क्षणभराचेच का पेटून विझणे नको आणखी नजरेत जरबी कट्‌यारी तुझ्या बंदी, पहारे नको

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-79500308485601406952009-11-06T00:06:00.004+05:302010-12-28T23:53:17.420+05:30

सोनाली जोशी उर्फ सुवर्णमयीची ही एक मस्त गजल वाचल्यावर साहजिकच तिला चाल लावाविशी वाटली.मूळ गजलेत एकूण ६ द्विपदी आहेत. मी फक्त पहिल्या चारांचाच ह्यात समावेश केलाय. ऐकून सांगता का कशी वाटली चाल? नको फिरून बोलणे नको फिरून बोलणे नकोच आज भेटणे नकोच तेच लाजणे नकोच दूर सारणे इथे तुझ्याविना झुरून गप्प राहती फुले लुटून गंध ने जरा.... हवे तुझे दुखावणे तनामनात आजही तुझाच श्वास राहतो फिरून आठवे मला

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-9838883159379372442009-10-30T14:59:00.003+05:302009-10-30T15:12:08.011+05:30

प्राजुची ही अजून एक वेगळी कविता. सर्वसाधारणपणे कवि-कवयित्रिंना पौर्णिमेचे आकर्षण असतं. पण प्राजुने त्या समजुतीला छेद देत चक्क अमावस्येवर कविता केलेय. ती वाचा इथे आणि चालही ऐका.अमावस्या!काळोख भयाण किरकिर रानातरंगला आगळा खेळचंद्राला शोधून चांदण्या थकल्याआलीया आवसेची वेळसळसळ दाटली झाडांच्या पानांतवाराही बेभान झालाघुमघुमं घुमघुमं कडेकपारीतगारवा भरून गेलाचुरचुरं पाऊल रानांत चाहूलरातीचा नूर हा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-11133730182120454282009-10-17T16:59:00.005+05:302010-09-14T21:45:32.664+05:30

जीमेलमधून मला एक दिवाळी शुभेच्छा पत्र आले...त्यात ही कविता आहे. कवीचे नाव मात्र माहीत नाही. पण ह्या काव्याला चाल लावाविशी वाटली आणि जशी सुचली तशीच लगेच ध्वनीमुद्रित केली. सर्व श्रोत्यांना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा! चाल इथे ऐका.

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-21442044799305432922009-09-29T23:07:00.004+05:302010-12-29T08:14:28.020+05:30

श्यामलीची ही एक साधी,सोपी रचना....मन! लोकगीताच्या अंगाने जाणारी हिची चाल कशी वाटतेय...ऐकून सांगा. मन! मन एक सान पक्षी मन रानभर नक्षी मन पिसारा पिसारा मन मोठाच पसारा मन भीती मन प्रिती मन भुणभूण किती मन आठवे साठवे पुन्हा जुनेच नव्याने मन कैरीची गं फोड नाही कसलीच तोड मन साजण साजण गाली चढते तोरण मन माय मन तात मन सखीचा गं हात मन जखम जखम मन घालते फुंकर मन भास मन त्रास लक्ख उजेडाची आस मन चकव्याचे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-85240267697182191752009-08-28T23:18:00.003+05:302009-08-28T23:31:13.513+05:30

नरेंद्र गोळे ह्यांची ही चारोळी वाचली आणि आवडलीही मात्र हिला चाल कशा पद्धतीने लावावी ह्याबद्दल मनात गोंधळ होता. त्यामुळे बरेच दिवस ती बाजूलाच पडून होती. आज अचानक तिच्यासाठी चाल सुचली आणि ती तिच्या अर्थाला अनुकुल हे असे वाटले म्हणून इथे तुमच्या अभिप्रायार्थ ठेवत आहे. ऐकून सांगा कशी वाटली?गंध वार्‍यावरगंध वार्‍यावर बूचफुलांचा किती |पाय होती स्थिर, देती ना गती ||चित्त चालतसे वळणांची वाट ती |स्वैर

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-57413242202363327232009-08-26T17:14:00.003+05:302009-08-26T17:29:48.023+05:30

पुष्कराजची ही अजून एक सहजसुंदर रचना. ही चाल कशी वाटतेय ते सांगा.र्निमाल्यातिल दोन फुलेसहज ऐकले बोलत होतीर्निमाल्यातिल दोन फुलेकालच आपण फुललो होतोकसे विसरले लोक खुळेजाउ दे रे सोडून दे तूकाय मनाला घेसी लावूनकाय आपुले ह्यांचे नातेजिथे सख्यांची नाही आठवणसखे- संगती सोडून दे तूआई-बापही अडचण होतीनीच इतुका झाला माणूसस्वार्थास्तव रे शिवतो नातीपाहिलास का वृद्धाश्रम तोमालवणारे दिवे इथेप्रकाशवाटा ज्यांनी

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-20820805327202917412009-08-26T13:14:00.004+05:302010-12-29T08:09:09.703+05:30

श्रीराम पेंडसे हे एक महाजालावरचे बुजुर्ग व्यक्तीमत्व. ते प्रवासवर्णन,कविता आणि योगशिक्षणासंबंधी नियमित लेखन करतात.त्यांनी केलेली एक बालकविता इथे सादर करतोय. चाल कितपत जमलेय ते ऐकून सांगा. किलबिल घंटा झाली, शाळा सुटली वर्गा वर्गाची दारे उघडली रडके हसरे चेहेरे घेऊन मुले मुली बाहेर आली ॥१॥ आई धावली मावशी धावली बाबा काका मागे राहिले आपल्या ओळखीचे चेहेरे सर्व चिमुकले शोधू लागले ॥२॥ आज शाळेत काय

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-43766921362332353522009-08-25T20:14:00.003+05:302009-08-25T20:19:36.958+05:30

पुष्कराजची ही छोटीशी पण अर्थपूर्ण रचना बरंच काही सांगून जाते. कविता वाचताक्षणीच चाल सुचली. कशी वाटतेय ते ऐकून सांगा.प्रेम - चार ओळीतमी गेल्यावर स्मरशील का रे?आठवणींनी व्याकूळ होउनसांग कधी तू रड्शील का रे ?या प्रश्नाला काय म्हणावे.आत्म्याने देहास पुसावेमी गेल्यावर जगशील का रे ?काव्य:पुष्कराजचाल इथे ऐका. Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-86582043523011429412009-08-24T09:38:00.003+05:302010-09-14T21:32:20.286+05:30

श्यामलीने लिहिलेल्या ह्या भक्तीगीताला खरं तर अतिशय सुंदर अशी चाल आशिष मुजुमदार ह्यांनी लावलेली आहे आणि सावनी शेंड्येसारख्या प्रथितयश गायिकेने ती तितक्याच समर्थपणे गायलेय...त्यामुळे खरं तर आता माझ्यासाठी काहीच काम उरलेलं नव्हतं...पण म्हणतात ना जित्याची खोड....त्याप्रमाणे मीही चाल लावलेय...आता तुम्हाला ती ऐकावीच लागेल...त्यातून सुटका नाहीये. :D गणराज गणराज गणराज सिद्धीबुध्दीदाता सकल दीनांच्या

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-17350100043370290482009-08-24T07:56:00.004+05:302010-12-29T09:01:10.141+05:30

श्यामलीची ही अजून एक सहजसुंदर रचना. वाचताच चाल लावाविशी वाटली. ह्यातले ’रे घना,सांग ना’ हे शब्द खूप काही सांगून जातात. ऐकून पाहा चाल आवडतेय का ते. रे घना अंथरून जीव हा वाट पाहते धरा येथ मेघ येत ना; आर्त साद अंबरा मार्गही तोच अन नेमही असे जुना काय येथे तुला यायचे ना पुन्हा? रे घना सांग ना काय झाले असे? कोण ते भेटले तुला नवे कधी कसे? ऐक ना तुझ्याविना सर्व येथे सुने; पाखरे न बोलती राहती उगा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-55197542549369542132009-08-21T21:19:00.002+05:302009-08-21T21:34:30.075+05:30

मिसळपाववर मदनबाणच्या खरडवहीत ही संत एकनाथ रचित गणेश-प्रार्थना वाचली आणि तिला चाल लावाविशी वाटली. ऐकून सांगा कितपत जमलेय.देवा लंबोदरदेवा लंबोदर गिरीजा नंदनादेवा पूर्ण करी मन कामना ॥धृ॥हे मन भावन तव पदी सेवनविद्या द्यावी गजानना ॥१॥पायी पैंजण वाजती रुणझुणनाचत येई गजानना ॥२॥एका जनार्दनी विनवितो तुजलाबुध्दि द्यावी गजानना ॥३॥रचना:संत एकनाथचाल इथे ऐका. Get this widget | Track details |

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-49202925060509436482009-08-19T20:27:00.002+05:302009-08-19T20:37:46.443+05:30

क्रान्तिची ही अजून एक सहजसुंदर रचना. ह्याची चाल कशी वाटतेय ऐकून सांगा.विठूपुन्हा एकदा गवस विठूरित्या अंगणी बरस विठूदर्शन नाही सुगम तुझेदुरून बघते कळस विठूसंतसंगती सदा घडो,अता कुठे ते दिवस विठू ?नित्य तुझा सहवास हवातुलाच करते नवस विठूतुझ्या दयेचे अमृत दे,जळते माझी तुळस विठूघराकडे जा, नको करूरखुमाईचा विरस विठूकवयित्री: क्रान्तिचाल इथे ऐका. Get this widget | Track details | eSnips Social

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-35336625285277108742009-07-28T19:54:00.002+05:302009-07-28T22:54:24.135+05:30

महाजालावरचे अजून एक अष्टपैलू व्यक्तिमत्व म्हणजे श्री. नरेंद्र गोळे.....व्यवसायाने विद्युत अभियंता असणारे गोळेसाहेब साहित्य,संगीत इत्यादि कलांमध्येही तितकीच रुची बाळगून आहेत. प्रवासवर्णनं,कविता,भाषांतर,योग आणि आरोग्य अशा विविध प्रांतात ते सहजपणाने मुशाफिरी करतात. त्यांनी लिहिलेली ही चारोळी वाचली आणि छान वाटली.म्हणून चाल लावण्याचा प्रयत्न केला. आधी बराच वेळ काहीच जमत नव्हते पण जसजशी चारोळी अधिक

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-62446272228664352352009-07-28T19:37:00.003+05:302009-07-28T19:48:25.558+05:30

विशाल कुलकर्णीने लिहिलेले हे एक बालगीत वाचून मला चाल लावाविशी वाटली. जमलेय का पण ती चाल?तुम्हीच ऐका आणि ठरवा.ए आई, सांग नाऽऽऽऽऽ, कधी येइल बाबा घरा ?ए आई, सांग नाऽऽऽऽऽ, कधी येइल बाबा घरा ?ए आई......,सांग नाऽऽऽऽऽ!आता गोष्ट नको आम्हाला,गाण्यातला रस संपला!लुटुपुटीच्या भातुकलीचा,आला खुप खुप कंटाळा ऽऽऽऽ!ए आई, सांग नाऽऽऽऽऽ, कधी येइल बाबा घरा ?नकोच आई मजला,चॉकलेटचा तो बंगला !अन बर्फीची ती झाडे,इथे आहेत,

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-43745135078812135562009-07-26T22:41:00.005+05:302010-12-04T13:49:41.730+05:30

उमेश कोठीकर हे मायबोली आणि मिसळपाववर नियमित कविता लिहितात. त्यांची ही कविता वाचून मला एक हलकीफुलकी चाल सुचली. ऐकून सांगा कशी वाटली ते. सागर किनारी.. सागर किनारी दोघेच असावे बोलता बोलता मिठीत शिरावे मिठीत शिरून लटके रुसावे प्रेमाच्या आर्जवी खुदकन हसावे खुदकन हसूनी भुलावे झुलावे रुपेरी वाळूत पाउल नाचावे नाचत हळूच हात हे गुंफावे स्पंदन प्रेमाचे हृदयी ऐकावे हृदयी ऐकावे डोळ्यांत बघावे निळुल्या

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-72512837424727011472009-07-25T14:09:00.003+05:302009-07-26T10:07:29.059+05:30

धोंडोपंतांची ही अजून एक सशक्त गजल. मूळ गजलेतील काही निवडक शेर मी चाल लावण्यासाठी घेतलेत. चाल ऐकून आपले मत जरूर नोंदवा.मंडळी,सांगावयास आनंद होतोय की ही माझी ५०वी चाल ठरलेय.जाता जाताजिथे तिथे मी हर्ष पेरला... जाता जाताआनंदाचा मळा फुलवला... जाता जातासमोर तू येताच अचानक मी गडबडलोएकच ठोका हृदयी चुकला... जाता जातादोन शेर लिहिल्यावर होती गझल रखडलीतू दिसल्यावर तिसरा सुचला... जाता जाताअसा काय गंभीर गुन्हा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-36555304042823485222009-07-25T13:48:00.004+05:302010-08-04T21:51:58.670+05:30

जयंता५२ म्हणजेच जयंतराव कुलकर्णींची ही अजून एक सशक्त गजल.मूळ गजलेत ६ शेर आहेत पण मी चाल लावण्यासाठी पहिले चारच वापरलेत. ह्या गजलेला लावलेली चाल कशी वाटतेय ते ऐकून पाहा. ऋतू न्याराच ऋतू न्याराच ह्या नगरात आहे इथे तर पानगळ बहरात आहे म्हणे ते सूर साती वर्ज्य ह्याला कसा हा राग ह्या प्रहरात आहे? अजूनी धुंद ही झुलतात प्रेते नशा भलतीच ह्या जहरात आहे उगा ना मागती ते घास अर्धा युगांची भूक 'त्या'

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-74246730162158388102009-07-25T12:48:00.002+05:302009-07-25T13:03:05.437+05:30

मिसळपाव ह्या संकेतस्थळावर नियमित कविता लिहिणार्‍यांपैकी एक आहे पुष्कराज. त्याची ’रिमझिम येता वळवाची सर’ ही कविता वाचली आणि एकदम आवडून गेली. वाचता वाचता चालही उलगडत गेली. तीच इथे चढवलेय. बघा आवडते का ते?रिमझिम येता वळवाची सर---रिमझिम येता वळवाची सरमातीतून मग तुझाच दरवळपानोपानी तूच खेळ्सीह्र्दय छेडते पुन्हा तुझे स्वररिमझिम येता वळवाची सरस्वरांतूनी तू उमलुनी येसीमाझी होउन मिसळूनी जासीविहारुनी त्या

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-48549014635280378982009-07-24T20:54:00.003+05:302009-07-24T22:06:27.055+05:30

बर्‍याच दिवसांनी दीपिका जोशी ह्यांची ही सहजसुंदर कविता वाचनात आली आणि लगेच एक चाल सुचली.ऐकून सांगा, कशी वाटतेय?आज मिलन होणार गं...मनमोर नाचणार गं..आज मिलन होणार गं..निशिगंध फुलोरा दरवळतोगुंजनात भ्रमर सैरभैरतोमोहरली धरती, आसमंत हसणार गंआज मिलन होणार गंचढणार साज ह्या सुरांनानाद पाउलीच्या पैंजणांनास्वर भारलेले, एक तान छेडणार गंआज मिलन होणार गं...कळ्या नाजूक समयीच्याखुणवणार बटा भाळीच्याअंग अंग वसंती

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-33206442623900347982009-07-15T19:34:00.001+05:302010-08-03T00:28:06.752+05:30

रेमी डिसोजा हे नाव मला तसे नवीन असले तरीही महाजालावर पक्के मुरलेले हे व्यक्तीमत्व दिसतंय. मराठी आणि इंग्रजीमधून ह्यांनी गद्य आणि पद्य लेखन खूपच मोठ्या प्रमाणावर केलेलं दिसतंय. माझा तरूण मित्र प्रशांत मनोहरने रेमीच्या जालनिशीवरची ही खाली दिलेली कविता वाचली आणि मला त्याला चाल लावायचे आव्हान दिले. ह्या कवितेत प्रत्यक्ष कविनेही म्हणून ठेवलंय की..."ही कविता फक्त वाचता येते; गाता नाही येत." मी कविता

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-17093291080828993282009-07-15T16:22:00.000+05:302009-07-15T16:31:31.771+05:30

प्रशांत मनोहर हा एक मनस्वी कलाकार आहे.पद्य लेखनात तो निरनिराळे प्रकार हाताळतो. त्याने लिहीलेले ’प्रेम आईचे’ हे हायकू वाचून मला गंमत वाटली आणि त्याला चाल लावाविशी वाटली. फक्त तीन ओळींचे... असे म्हणण्याऐवजी ६ शब्दांचे किंवा ५-७-५ अक्षरांचे ..असे हे छोटेखानी काव्य आहे. मग ह्याला चाल कशी लावावी? तुम्हीच पाहा ऐकून. जमली असली/नसली तरी तशी प्रतिक्रिया मात्र इथे नोंदवा.प्रेम आईचेशांत शीतलचांदणे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-3673613521800910792009-07-13T22:40:00.000+05:302009-07-14T20:03:49.177+05:30

व्यवसायाने ज्योतिषी असणारे धोंडोपंत आपटे हे महाजालावरचे एक अष्टपैलू व्यक्तिमत्व आहे. कविता,गजल आणि गद्य लेखन ह्या तिन्ही प्रकारात त्यांचा हातखंडा आहे. हल्लीच त्यांनी लिहीलेली एक कविता वाचली. वाचताक्षणीच एकदम आवडून गेली आणि सहजपणाने एक चालही सुचली. माझ्या, संगीतातील काही दर्दी मित्रांना ऐकवल्यावर त्यांच्या मते ती चाल जास्त उदास झालेय असे कळले. म्हणून अजून थोड्या वेगळ्या प्रकारे मी ह्या कवितेला चाल

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-199014794876414212009-07-04T15:18:00.000+05:302009-07-04T15:38:17.979+05:30

क्रान्तिची अजून एक कविता तिच्या नेहमीच्या लौकिकाला साजेल अशी आशयपूर्ण आहे. अंतफुलत्या क्षणी फुलणे ना जमलेसुकताना ही खंत नकोगंधित होउन बहरुन जावे,पाचोळ्यापरी अंत नकोजगणे अवघड झाले तेव्हादिला सुरांनी जन्म नवाजन्मांतरी हे सूर भिनावे,नुसता कोकिळकंठ नकोरंग-रूप, रस-गंध साठवितफुलाफुलावर लहरत जावेफूलपाखरू जीवन व्हावे,कोशातिल सुरवंट नकोक्षणाक्षणाला कणाकणातुनउसळावे चैतन्य अनोखेखळाळते आयुष्य असावे,गती कधीही

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-434056745295406312009-06-28T09:42:00.001+05:302011-11-14T22:34:56.660+05:30

क्रांतीला मी आवाहन केले की मला एखादी बंदिश पाऊस ह्या विषयावर हवेय आणि तिने काही तासातच ही छानशी बंदिश मला करून पाठवली. ही बंदिश आणि त्याची चाल आवडते का ते सांगा. पावसाची बंदिश! रिमझिम बरसत अंगणी तुषार मन लहरत गाई मेघमल्हार ॥ घन गरजत जणु देत इशारा तनमन पुलकित झेलुन धारा फुलुन येइ मनमयुरपिसारा धरतीला नवतीचा शृंगार ॥ कवयित्री:क्रान्ति चाल इथे ऐका. हीच चाल संगीतसाजासह अनिताताई आठवले

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-37086299485156650022009-06-28T09:36:00.001+05:302010-08-02T23:32:35.560+05:30

क्रान्तिची ही अजून एक सहजसुंदर आणि हळूवार कविता. त्याची चालही त्यातच दडली होती. मौन तुझे बोल एकदा काहितरी रे मौन तुझे घायाळ करी रे कातर हळवी सांज गातसे तरल विराणी दर्दभरी रे श्रावणातही तळमळते मी झेलुनिया अलवार सरी रे जाणवते ती तुझी असोशी इथे दाटतो श्वास उरी रे देहच उरतो माझ्यापाशी मन घुटमळते तुझ्या घरी रे अंतरण्याने अंतर वाढे मिटव दुरावा हा जहरी रे पंचप्राण ज्यांच्यात गुंतले छेड पुन्हा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-39138000142862639892009-06-28T08:50:00.001+05:302011-12-21T21:42:03.116+05:30

क्रान्तिची ही अजून एक सहजसुंदर रचना.मराठीसारखेच तिचे हिंदीवर प्रभूत्व आहे..त्याची ही झलक पाहा. शारदास्तुती जयतु शारदे देवी, वीणा कर में साजे शुभ्र वसनधारिणी मां, मयुर पर बिराजे || हे दयानिधान माते, मधुर धुन सुना दे इस धरा को कर पावन, स्वर्ग तू बना दे वीणा के हर सूर से, नादब्रम्ह जागे || सूर,आलाप,काव्य, गान सेवा हमारी तेरा तुझको अर्पण, हम तो तेरे पुजारी तेरी ग्यानमहिमा से, भुवनत्रय गाजे ||

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-67521648602269848932009-05-17T20:35:00.001+05:302011-09-03T23:58:13.109+05:30

’क्रान्ति’ने रचलेली ही गणेशवंदना पाहा. मुळात तिने हे मालकंस राग डोक्यात ठेवून लिहीलेय. त्याप्रमाणे मी ह्या गीताला मालकंसात चाल बांधलेय(त्यात काय विशेष म्हणा) आणि त्याच वेळी ही रचना मला भूप रागातही करावीशी वाटली. तेव्हा ऐका दोन्ही रचना. गणेशवंदना! सकल कलांचा उद्गाता गुणेश गजानन भाग्यविधाता ||धृ|| प्रथम पूज्य हा शिवगौरीसुत गणनायक शुभदायक दैवत या विश्वाचा त्राता विनायक या विश्वाचा त्राता ||१||

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-39839211159936256372009-05-12T15:43:00.001+05:302010-08-03T00:04:18.282+05:30

नागपुरचे तुषार जोशी हे देखिल एक अष्टपैलू व्यक्तीमत्व आहे. लेखक/कवी म्हणून त्यांनी भरपूर लेखन केलेय. त्यांची ’गान समाधी’ ही कविता वाचताच लगेच चाल लावाविशी वाटली. आधी मी भैरवीत चाल लावली होती पण का कुणास ठाऊक ह्या कविततेल्या आशयाला ती पूरक वाटली नाही म्हणून मग मी ही दुसरी चाल लावली. ऐकून सांगा कशी वाटतेय ती? गान समाधी आलाप असा की नव चैतन्य जागे तृप्त मनाने गान समाधी लागे एकेक सूर उजळतो आयुष्याला

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-15408303434812484192009-05-12T15:17:00.001+05:302010-08-02T22:56:57.101+05:30

जयंता५२ ह्या नावाने गजल/कविता लिहीणारे जयंतराव कुलकर्णी हे नियमितपणे मनोगत ह्या संकेतस्थळावर आपले लेखन करतात.त्यांची ’ती संपली कहाणी’ही गजल वाचली आणि चाल लावण्याची उर्मी आली. अतिशय कमी शब्दात नेमका आशय मांडणारी ही गजल छोट्या बहरमधील असल्यामुळे हिची चाल पारंपारिक गजलेच्या अंगाने जात नाहीये. ती संपली कहाणी ती संपली कहाणी आता नको उजळणी घडले नवे न काही अन् कारणे पुराणी माझ्या सवेच झाली ही आसवे

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-91117120460726124192009-04-23T19:00:00.000+05:302009-04-23T19:12:16.466+05:30

राघवची ही अजून एक सहजसुंदर रचना. वाचता वाचताच चाल सुचली.सावलीभारलेली रात्र सारी चंद्र आहे संगती,गारवेला गार वारा वाहतो सभोवती,पारिजाता पालवीची आस आहे लागलीधुंद सारा क्षण परंतु, तूच नाही, सावली..चांदणे पाण्यात बघता भास होई अंतरी,गूज काही सांगण्यासी नभ उतरले भू वरी,हलकेच काही बोलणारी रात्र कैसी रंगली,धुंद सारा क्षण परंतु, तूच नाही, सावली..गाज येई सागराची धुंदल्या तालावरी,बोल सारे रेखणारी लाट होई

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-34163115060918498182009-04-19T10:14:00.000+05:302009-05-17T21:13:10.481+05:30

क्रान्तिची ही अजून एक सुंदर रचना मला आवडली आणि मी ही चाल लावली. मराठीत गाजलेल्या एखाद्या गाण्यासारखीच वाटल्यास तो निव्वळ योगायोग समजावा. ;) कारण चाल आपोआप उलगडत गेली. मुद्दामून वेगळी चाल लावावी असे नाही वाटले.आला वसंतग्रीष्मातल्या उन्हाची काही न खंत आताआला फिरून आहे माझा वसंत आताआताच मी मनाला समजावले जरासेदु:खातुनी मिळाली थोडी उसंत आतावारा फिरे भरारा माझीच गात गाणीमाझी कथा जगाला सांगे दिगंत

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-51112207949701353932009-04-17T22:17:00.001+05:302010-08-01T21:24:38.200+05:30

विशाल कुलकर्णी हा देखिल एक समर्थ कवी/लेखक आहे. त्याची ’चित्कला’ ही संत मुक्ताबाई वरची कविता मला आवडली. तिला चालही लगेच सुचली. चित्कला आदिमाया ती आदिशक्ती स्वयें चित्कला मायमुक्ती ज्ञानराज सोपान मुक्तीचा साधन ते अवघे निवृत्ती मन मारुनी उन्मन करावे ज्ञानराया शिकवली युक्ती त्याग मायेचा मार्ग प्रभुचा मिटविली चांग्याची भ्रांती अहं नाम्याचा कच्चे मडके गोरा म्हणे ती स्वयं भक्ती क्लेश साहुनी क्षमा

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-1359845695670575682009-04-17T21:52:00.001+05:302010-12-28T23:11:46.343+05:30

’वारसे’ ही मिलिंद फणसे ह्यांची अजून एक सशक्त गजल. गजल वाचताच चाल लावाविशी वाटली. वारसे गाव हा नाही तुझा, ना तुझी ही माणसे सोड सारे, जा पुढे, पूस जाताना ठसे कैकदा हृदयाहुनी भिंत ओली पाहिली मी मनांचे पाहिले उंबरे बेजारसे सावली शोधावया वृक्ष वणवणती इथे अन् स्वतःला पाडण्या बिंब शोधी आरसे जाहले आशीषही वास्तुपुरुषाचे मुके सोयर्‍यांचे चेहरे कोरडे; मौनी घसे वडिलधार्‍या सावल्या दे मला माध्याह्निला

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-37629960956146752772009-04-16T10:31:00.000+05:302009-04-17T20:53:23.257+05:30

प्रशांत मनोहर हा एक उमदा कवी/लेखक आहे. त्याने लिहीलेल्या ’लोपला स्वयंभू गंधार ’ ह्या कवितेला मी दोन वेगवेगळ्या चाली लावलेल्या आहेत. पहिली चाल मल्हारच्या अंगाने जाणारी आहे...ज्यात ’लोपला स्वयंभू गंधार’ ही पाचवी कंसातली ओळही घेतलेय. दुसरी चाल मालकंसाच्या अंगाने जाणारी आहे. त्यात ही पाचवी ओळ घेतलेली नाहीये. कारण....प्रशांतचे असे म्हणणे आहे की.....तंबोरा जेव्हा सुरात लागतो तेव्हा त्याच्या चार

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-17261388860135337502009-04-16T10:20:00.000+05:302009-04-20T16:27:25.783+05:30

अनंगरंग ह्या मनीषाच्या एका सुंदर कवितेला मी दोन चाली दिलेत. एक एकदम माझ्या सहजप्रवृत्तीविरुद्ध चाल दिलेय आणि दुसरी नेहमीचीच चाल आहे.. ऐकून सांगा कशा वाटताहेत.अनंगरंग धुंद एकांत हा - तुझ्या सवेच रंगतोप्रणयाचा पूर ही हृदयी या उधाणतो ।स्पर्श स्पर्श जागवी अनोखीच चेतनाश्वास श्वास धुंद हा तनूवरी विसावतो ।उष्ण अधर कापती - रंगती कपोलहीमुक्त कुंतलात या जीव तुझा गुंततो ।झंकारे देहवीणा तुझीया कवेत

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5530402219837232633.post-73652999061050438812009-04-09T08:27:00.000+05:302009-04-09T08:37:29.074+05:30

बेसन लाडू ह्या टोपण नावाने लिहीणारा चक्रपाणी चिटणीस हा एक उत्तम गजलकार आहे. तो गद्यही तितक्याच समर्थपणे लिहीतो.’भूल’ ह्या त्याच्या गजलेतच चाल दडलेली होती ती मी फक्त आपल्यासमोर मांडतोय.नेहमीप्रमाणे निवडक शेर घेतलेत चाल ध्वमुसाठी. :)भूल पांघरायला विस्मरणांची झूल नको आता!आठवायला काटे पुष्कळ! फूल नको आताहवे करीअर, हवे प्रमोशन्, माडी अन् गाडीहवी 'मजा' प्रणयातसुधा, पण मूल नको आतामिटक्या मारत गिळून

मी अत्त्यानंदhttp://www.blogger.com/profile/08399076779700780723noreply@blogger.com0